لقاح آزمایشگاهی (IVF)

شهریور ۲۳, ۱۳۹۷

در زمان تولد اولین نوزاد با استفاده از روش درمانی IVF در سال ۱۹۷۸ این روش درمانی امید تازه‌ای برای زوج های نابارور به وجود آورد.
IVF یک روش درمان باروری است که در طی آن اسپرم مرد و تخمک زن در خارج از بدن در محیط آزمایشگاه در ظرف مخصوص در کنار هم گذاشته شده تا با یکدیگر لقاح پیدا کنند پس از لقاح، جنین حاصله سه روزه با لوله‌های باریک مخصوص به رحم زن انتقال داده می‌شود.
چه کسانی جهت انجام IVF انتخاب می‌شوند؟
زنان دارای سنین بالا، ۲- زنان دارای لوله‌های رحمی مسدود یا آسیب دبده، ۳- زنان دارای سابقه توبکتومی( بستن لوله‌ها) و خواهان باروری مجدد، ۴- زنان دارای آندومتریوز، ۵- زوجین دارای ناباروری با علت نامشخص، ۶- بیمارانی که IUI متعدد ناموفق داشته‌اند، ۷- در اختلالات اسپرمی شوهر
شانس موفقیت عمل IVF:
میزان موفیت عمل IVF بستگی به فاکتورهای متعددی از جمله سن زن، وضعیت تخمک و اسپرم داروهای مورد استفاده در روند تحریک تخمک‌گذاری، دقت آزمایشگاه جنین شناسی و متخصص زنان و … دارد و در حدود ۳۵ درصد تخمین زده می‌شود.
عوارض IVF:
سندروم هایپراستیمولیشن( تحریک بیش از حد تخمدان ها)، عوارض بیهوشی، خونریزی، عفونت، آسیب به عروق‌، روده‌ها و مثانه حین تخمک گیری، چند قلوزایی.
در صورت بروز مشکلات زیر سریعاً به پزشک معالج یا کادر درمانی تماس بگیرید:
لکه بینی، ۲- دل درد، ۳- تنگی نفس، ۴- تب بیش از ۳۸ درجه سانتی‌گراد، ۵- وجود خون در ادرار.